De Weideman schrijft iedere maand een column voor vakblad Melkvee. U kunt de column van juli hieronder lezen.

foto eind handtekening

 

De Weideman: Gaan wij Ierland inhalen?

 

 

Ik ben naar Ierland geweest. Toch een beetje de heilige graal op gebied van weiden. En natuurlijk was ik weer onder de indruk. De schitterende onderzoeksfaciliteiten voor gras op Moorepark en de scherpe focus van melkveehouders op gras. Er wordt ook volop geïnvesteerd in onderzoek. Ik heb talloze jonge onderzoekers ontmoet, waaronder veel vrouwen. Wat een potentieel!

 

Maar deze jonge geesten hebben het niet voor het zeggen en lopen nog aan het handje van de oude garde. En met alle respect voor hun enorme expertise, de denkbeelden zijn soms toch een beetje ‘old school’. Bodemvruchtbaarheid is in Ierland niet meer dan pH, fosfaat en magnesium. Met wortels, wormen en structuur zijn ze nog niet bezig. Ik ben jaloers op het aantal melkveehouders met een graslandhoogte meter in Ierland. Maar niemand die daar eens een schep meeneemt om te kijken wat er onder de grond gebeurt.

 

Vragen over biodiversiteit werden toch wel een beetje beschouwd als vloeken in de Engels raaigras-kerk. Klaver was enige andere waar ze wat mee deden. De  term kruidenrijk grasland is nog niet doorgedrongen, zijn ze niet mee bezig. OK, in Nederland weten we nog niet precies wat we ermee kunnen. Maar het is onderdeel van de duurzaamheidstrend waar we onze ogen niet voor sluiten.

 

Ook voor kansen om melk met meerwaarde te verkopen zijn de ogen in Ierland nog niet helemaal geopend. Volume wegstouwen als melkpoeder en standaard cheddarkaas is de basis van de strategie van de Ierse zuivelindustrie. Terwijl de sector daar ook niet ontkomt aan maatschappelijk debat. Dierenactivisten roeren zich net als hier. De gigantische billboards van veganisten met slogans dat ‘melk diefstal is van kalveren’ die ik in Cork tegenkwam heb ik in Amsterdam nog niet gespot. Het platteland in Ierland lijkt wel verder weg van de stad. Het denken om duurzaamheid ook als toegevoegde waarde te gaan verkopen is nog maar net begonnen.

 

Voor alle duidelijkheid: Ierland blijft voor mij een voorbeeldland. Ik heb een bedrijf gezien dat robotmelken perfect combineerde met volop weidegang. En zeg nou zelf, percelen die na 5 of 6 sneden weiden er uitzien als biljardlakens zijn toch echt een kunststukje. Maar ik zie kansen om met onze nieuwe kijk op gras, bodem en biodiversiteit de Ieren weer in te halen!

 

We spreken elkaar,
de-Weideman-Def
 

PS: aan het nadenken om te starten met weiden? Vraag snel een Weidecoach wat de mogelijkheden zijn op uw bedrijf.