logoright

Stichting Weidegang wordt mede gefinancierd door ZuivelNL
 

 

De Weideman schrijft iedere maand een column voor vakblad Melkvee. U kunt de column van oktober hieronder lezen.

foto eind handtekening

 

De Weideman: Nu laten zien dat we het zelf kunnen.

 

Wat een cadeau van de nieuwe regering: weidegang wordt niet verplicht! De sector krijgt de kans voor 2020 haar eigen doelstelling zelfstandig te realiseren: weidegang op 81% van de bedrijven. Zoals ik al eerder in deze column heb aangegeven vind ik verplichten een heilloze weg. Weidegang is in de eerste plaats vakmanschap en dat kun je moeilijk verplichten. We mogen wel in onze handen knijpen met die ene zin uit het regeerakkoord. De partijen die in februari voor verplichte weidegang hebben gestemd hebben met 81 zetels een meerderheid in de Tweede Kamer.

 

Tijd om te genieten van deze overwinning en achterover te leunen is er wat mij betreft niet. Dit is dé kans om te laten zien dat we zelf de verantwoordelijkheid nemen, en die moeten we waarmaken. Want niks is zo veranderlijk als de politiek. Hoe groot is de kans dat Rutte III de volle vier jaar zit? Met 4 partijen en slechts 76 zetels lijkt het niet erg stabiel. Het kan dus maar zo dat we volgend jaar al weer een andere regering hebben. Met weidegang kan het dan ook weer alle kanten uit.

 

Dat weidegang nog steeds een gevoelig thema is bleek onlangs, toen een dierenarts in een opinieartikel in De Volkskrant de koe beschreef als een fermentatievat gekoppeld aan een melkfabriekje. Zoötechnisch gezien vergat hij daar even dat een koe naast een pens en een uier ook poten heeft waarmee ze goedkoop zelf het vreten uit de wei kan halen. Vreten waar koeien in voorjaar en zomer ook nog meer melk van geven omdat de voederwaarde beter is dan van ingekuild voer. In de reacties op het stuk werd de maatschappelijke kloof zichtbaar. Daarin klonken termen als 'veeindustrie', 'dieren behandelen als ding', en 'raaigraswoestijnen', om de melkveehouderij af te serveren. Politiek gezien is zo’n stellingname eigenlijk gewoon uitlokking van extra regels.

 

En daarmee zou het goede nieuws nog haast ondersneeuwen: we hebben dit jaar een recordaantal Nieuwe Weiders. De ervaring van eerdere nieuwe weiders is dat starten best wel even aandacht vraagt, maar dat in het tweede jaar zowel de boer als de koeien in de routine komen. Laten we in 2018 opnieuw aantonen dat we weidegang het beste zelf kunnen regelen. Dat kan niet overtuigender dan met wederom een grote groep Nieuwe Weiders die met plezier en vakmanschap de koeien weiden. Zodat de maatschappij zichzelf nooit meer de vraag stelt of dwingende regels nodig zijn.

 

 

We spreken elkaar,
de-Weideman-Def